Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Εναρκτήρια Συνάντηση Δικτύου Διαγενεακής Δικαιοσύνης

Την Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017, πραγματοποιήθηκε η εναρκτήρια συνάντηση των εκπροσώπων των φορέων, αλλά και λοιπών στελεχών, που θα διαμορφώσουν το Δίκτυο Διαγενεακής Δικαιοσύνης (3Δ ή 3D Initiative), σε συνέχεια πρόσκλησης της Κοινότητα Διαλόγου Σύνθεσις. Ειδικότερα, η Σύνθεσις, εντοπίζοντας την ανάγκη αποκατάστασης της διαγενεακής δικαιοσύνης ως προϋπόθεση για την αλλαγή του κοινωνικοοικονομικού υποδείγματος της χώρας και τη διατηρήσιμη έξοδο από την κρίση, ανέλαβε την πρωτοβουλία δημιουργίας του εν λόγω δικτύου, στο οποίο θα συμμετέχουν ισότιμα διάφοροι επιστημονικοί και κοινωνικοί φορείς –από διαφορετικές τάσεις και οπτικές– που ενδιαφέρονται για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης μεταξύ των γενεών με βασική επιδίωξη την ανάδειξη της ανάγκης αποκατάστασης της διαγενεακής δικαιοσύνης στην κορυφή της δημόσιας ατζέντας, πέρα, φυσικά, από μαξιμαλιστικές και συγκρουσιακές οπτικές.


Κατά την εναρκτήρια συνάντηση συμμετείχαν, πέρα από τη Σύνθεσις, το Forum Αγορά Ιδεών, το Μπροστά / Forward Greece, το Greek Liberties Monitor, το Κέντρο Ευρωπαϊκής Διακυβέρνησης (ΙΔΙΣ), το Greek Politics Specialist Group, το Ινστιτούτο Συντηρητικής Πολιτικής, η Ακαδημία Ψηφιακού Πολίτη, το Aegean Rebreath, το Aegean Research Centre, ενώ τη συνάντηση παρακολούθησε και εκπρόσωπος από το Παρατηρητήριο για την Κρίση (ΕΛΙΑΜΕΠ), αλλά και ερευνητές και πανεπιστημιακοί από ελληνικά και ξένα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Στο εγχείρημα, επίσης, συμμετέχει η πρωτοβουλία Power Politics, αλλά και μία σειρά από άλλες κινήσεις πολιτών οι οποίες και θα ανακοινωθούν και «ενσωματωθούν» στο project μέσα στην ερχόμενη περίοδο.

Σύντομα, συνεπώς, θα υπάρχουν νεότερα για τις πρώτες κινήσεις και πρωτοβουλίες του Δικτύου Διαγενεακής Δικαιοσύνης...του 3D Inititative.

Χρήστος Τριαντόπουλος - "Για ένα Δίκτυο Διαγενεακής Δικαιοσύνης"

Οδεύοντας στη συμπλήρωση μίας δεκαετίας από το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, αλλά και της ελληνικής ύφεσης και –γενικότερα (για την οικονομία της ανάλυσης)– κρίσης, η Ελλάδα αδυνατεί να πορευθεί, με αποφασιστικά και διατηρήσιμα βήματα, προς μια κατεύθυνση που θα την απεγκλωβίσει από την κρίση, ακολουθώντας συχνά μία τακτική, από τη μία πλευρά, πρόσκαιρης (και επικοινωνιακής «ηρωικής») διευθέτησης της (ταμειακής) κατάστασης και, από την άλλη πλευρά, μετάθεσης των κρίσιμων αποφάσεων και των λύσεων των δύσκολων εξισώσεων στο μέλλον. Σε ένα περιβάλλον συρρίκνωσης του εκλογικού κύκλου, διόγκωσης της πολιτικής ρευστότητας, αύξησης και (σχεδόν) εδραίωσης του λαϊκισμού, εκτοπισμού του ορθολογισμού, και ενδυνάμωσης της πίεσης (και ερείσματος) από τα άκρα του πολιτικού φάσματος, το φαινόμενο της αδικίας και ανισότητας μεταξύ των γενεών που χαρακτήρισε την ελληνική πραγματικότητα των τελευταίων δεκαετιών διαφαίνεται να διογκώνεται τα χρόνια της κρίσης. Επρόκειτο, δηλαδή, για μία κατάσταση που υπονόμευε τη διαγενεακή δικαιοσύνη, όπως αυτή αποτυπώνεται μέσα από τη μέριμνα για δίκαιη αναλογικότητα ως προς την κατανομή οφελών και βαρών μεταξύ των γενεών, λαμβάνοντας υπόψη ακόμα και αυτούς που δεν είναι σε θέση –ακόμα– να ψηφίσουν, αλλά θα επωμιστούν ή θα καρπωθούν τα αποτελέσματα της τρέχουσας κατάστασης.


Κατά την προγενέστερη της κρίσης περίοδο, η χρηματοδοτική ευχέρεια της χώρας για να συντηρεί την ευρύτερη ελλειμματική δραστηριότητά της (βλ. «δίδυμα» ελλείμματα) από τις διεθνείς αγορές επέτρεψε την επιφανειακή κάλυψη του φαινομένου. Ωστόσο, κατά την περίοδο της κρίσης, τόσο σε όρους καταμερισμού της επιβάρυνσης του βάρους και των συνεπειών της επώδυνης –αλλά αναγκαίας– δημοσιονομικής και οικονομικής προσαρμογής, όσο και σε όρους αναβολής και μετάθεσης προς το μέλλον των κρίσιμων διαρθρωτικών τομών και μεταρρυθμίσεων, η ανισότητα και η απουσία δικαιοσύνης μεταξύ των γενεών έχει διογκωθεί τρομακτικά.  Έτσι, ενώ μέχρι πριν την κρίση, η άδικη κατανομή βάρους και οφέλους μεταξύ των γενεών περιορίζονταν στα (τεράστιας σημασίας) πεδία του δημοσίου χρέους και του ασφαλιστικού συστήματος, κατά την περίοδο της κρίσης το φαινόμενο έχει καλύψει μεγάλο μέρος της κοινωνικής και οικονομικής πραγματικότητας, συμπεριλαμβάνοντας πεδία όπως η ανεργία των νέων, η νεοφυής επιχειρηματικότητα, το brain-drain, το κράτος πρόνοιας, η παιδεία, η ποιότητα των θεσμών, τα εργασιακά δεδομένα σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, το περιβάλλον, ακόμα και η θέση της χώρας στον πυρήνα της Ευρώπης.

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Σπύρος Βλαχόπουλος - "Κράτος δικαίου, Σύνταγμα και θεσμοί"

Επιτρέπεται στην εκάστοτε πολιτική εξουσία να πράττει τα πάντα; Δεν είναι αντιδημοκρατικό να τίθενται φραγμοί στην εξουσία του νομοθέτη και της κυβέρνησης που διαθέτουν μάλιστα και τη δημοκρατική νομιμοποίηση, σε αντίθεση λ.χ. με τους δικαστές που διορίζονται και δεν εκλέγονται; Για να ρωτήσουμε με περισσότερο πολιτική και λιγότερο νομική γλώσσα, μήπως είχε δίκιο ο Ανδρέας Παπανδρέου στη δεκαετία του 1980, όταν δήλωνε ότι δεν υπάρχουν θεσμοί παρά μόνον ο λαός;


Την αρνητική απάντηση στα ανωτέρω ερωτήματα επιβάλλει το κράτος δικαίου, το οποίο αποτελεί αναγκαίο συμπλήρωμα και δίνει «σάρκα και οστά» στη δημοκρατική αρχή. Γιατί χωρίς δικαιοκρατικές εγγυήσεις, χωρίς ατομικά δικαιώματα, χωρίς μηχανισμούς ελέγχου των κρατικών αποφάσεων, χωρίς ανεξάρτητη δικαιοσύνη και χωρίς έλεγχο συνταγματικότητας των νόμων, πολύ απλά δεν υπάρχει δημοκρατία.

6ος Διάλογος Σύνθεσις - "Η Νέα Αρχιτεκτονική Οικονομικής Διακυβέρνησης στην Ευρώπη" (6/6/2017)

Την Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017, πραγματοποιήθηκε με επιτυχία ο διάλογος της Κοινότητας Διαλόγου Σύνθεσις, στο Aegean College, με θέμα «Η Νέα Αρχιτεκτονική Οικονομικής Διακυβέρνησης στην Ευρώπη». Επρόκειτο για μία δημόσια συζήτηση η οποία διοργανώθηκε σε συνεργασία με το Κέντρο Διεθνούς & Ευρωπαϊκής Πολιτικής Οικονομίας & Διακυβέρνησης (ΚεΔΕΠΟΔ), το Aegean Research Centre και το Κέντρο Ευρωπαϊκής Διακυβέρνησης (ΚΕΔΙΑ) και στην οποία έλαβαν μέρος ο κ. Γιώργος Ανδρέου (Επίκουρος Καθηγητής, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσ/νίκης), ο κ. Βασίλης Λεοντίτσης (Λέκτορας, European Law and Governance School, EPLO), και ο κ. Χαράλαμπος Χρυσομαλλίδης (Επιστημονικός Συνεργάτης, Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης), ενώ τη συζήτηση συντόνισε ο κ. Παντελής Σκλιάς (Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πελ/νήσου & Διευθυντής ΚεΔΕΠΟΔ).