Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

Χρήστος Τριαντόπουλος - Προς την Ενηλικίωση της Κοινωνίας μας (;)

Πρόσφατα είχαμε μία ακόμη εκλογική πράξη στην πορεία «ωρίμανσης» του πολιτικού μας συστήματος, μια πορεία που έχει δρόμο ακόμα. Και αυτό διότι ενώ μπροστά μας είχαμε και έχουμε δύσκολες καταστάσεις και μεγάλους κινδύνους (καμία θέση της χώρας δεν έχει διασφαλιστεί), η προεκλογική συζήτηση έμεινε στο «ποιος την έχει πιο μεγάλη την ηθική», στο «νέο που είναι ωραίο και στο παλιό που είναι αλλιώς», σε αερολογίες, κενότητες και αστειότητες. Ήταν ένας εκτροχιασμός από το πραγματικό διακύβευμα για την πατρίδα, σε ένα χορό που έσυραν τα περισσότερο λαϊκιστικά κόμματα και δη, τα (μέχρι πρότινος) κυβερνητικά κόμματα, καθώς βρέθηκαν σε στρατηγικό αδιέξοδο μετά τη μεγάλη κυβίστηση [πχ: ενώ πάει να αλλάξει ριζικά το ασφαλιστικό, το σύστημα υγείας, το μισθολογικό, το προεκλογικό πρόταγμα ήταν τα χρήματα που πήρε ο κ. Τσουκάτος για τα μαύρα ταμεία προ 10ετίας].

Από την απήχηση, λοιπόν, που έχει όλη αυτή η συζήτηση, αλλά και η ευκολία διάχυσής της στην κοινή γνώμη, φαίνεται ότι η κοινωνία μας παραμένει ανώριμη και χωρίς διάθεση να αναλάβει τις ευθύνες της. Μεγάλο μέρος της, δυστυχώς, προτιμά να ακούει ότι: «δεν φέρει κανένα μερίδιο ευθύνης», «όλα τα σχεδιάζουν οι Εβραίοι», «φταίνε οι πολιτικοί (που κάποιος άλλος τους ψήφισε)», «φταίει ο Σόιμπλε και η Μέρκελ», «φταίει η Ευρώπη, η Αμερική», «φταίει η διεθνής συνωμοσία», «θέλουν να μας πάρουν τα πετρέλαια», «μας έριξαν στα μνημόνια για να μας πάρουν τη χώρα», και πολλά άλλα για το πολιτικό σύστημα (φυσικά και το πολιτικό σύστημα -ή άλλοι εξωγενείς παράγοντες- έχει ευθύνες, αλλά ας μείνουμε στα δικά μας).