Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

Σύνθεσις - Σχόλιο προς τις Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου

Η ελληνική κρίση, που αποτέλεσε –κι εξακολουθεί να αποτελεί– ιδανικό πεδίο άντλησης ιστορικών μαθημάτων, οδηγεί τη χώρα σε ακόμα μία κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση –την τέταρτη εντός των τελευταίων πέντε ετών. Μια εκλογική αναμέτρηση, στην οποία, δυστυχώς, λείπει το μέτρο, ενώ κυριαρχούν οι σειρήνες του λαϊκισμού, συντηρείται η εύκολη –και αλόγιστη– ροπή προς τα άκρα, αποσιωπάται η αδήριτη αναγκαιότητα αλλά και η σκληρή εργασία που απαιτείται για την επίτευξη των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων, χάνεται η ουσία του κρίσιμου διακυβεύματος και απουσιάζει πλήρως κάθε διάθεση σύνθεσης, ακόμα και στα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν τη χώρα.

Ένα εξ αυτών των μεγάλων, είναι η Ελλάδα να μη ξαναβρεθεί ποτέ σ’ αυτήν την ιδιαίτερα δύσκολη θέση και να μπορεί στο εξής ισότιμα και ισάξια να συμπορεύεται, μετά από τρεισήμισι δεκαετίες συνύπαρξης, με τον πυρήνα της ευρωπαϊκής οικογένειας. Επί της ουσίας, να μπορέσουμε ως χώρα και ως κοινωνία να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα του 1979, όταν το μεγάλο όραμα έγινε πραγματικότητα και ξεκίνησε η πορεία της χώρας μας ως 10ου μέλους της τότε Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Δηλαδή, να μάθουμε και να καταφέρουμε να κολυμπήσουμε στη βαθιά θάλασσα των θεσμικά, οικονομικά και κοινωνικά προηγμένων οικονομιών της υφηλίου. Φυσικά, για να το κάνουμε αυτό πρέπει, από τη μία πλευρά, να γίνουμε ανταγωνιστικοί ως οικονομία, τόσο στο ευρωπαϊκό όσο και στο διεθνές πεδίο, διορθώνοντας τις δομικές παθογένειες του παρελθόντος και αξιοποιώντας τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, και, από την άλλη πλευρά, να καταστούμε κοινωνικά αλληλέγγυοι, εξαλείφοντας ανισότητες και οικοδομώντας ένα αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος δικαίου. Εάν καταφέρουμε να γίνουμε πραγματικά ανταγωνιστικοί και αλληλέγγυοι, τότε τα τρέχοντα μεγάλα, σύντομα θα είναι μικρά, και η ευημερία θα μπορεί να αγγίζει, σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, τις ζωές όλων των πολιτών.


Το ζητούμενο, συνεπώς, μετά από τόσα χρόνια κρίσης, είναι η πορεία προς μία ανταγωνιστική και αλληλέγγυα χώρα που θα ευημερήσει εντός της Ευρωζώνης. Το ζητούμενο, επομένως, είναι το μεγάλο. Ή τουλάχιστον, αυτό θα έπρεπε να είναι. Ειδικότερα, για τις νέες και τις παραγωγικές γενιές, οι οποίες έχουν επωμιστεί για τις επόμενες δεκαετίες το βάρος των αδυναμιών και των σφαλμάτων των προηγούμενων γενεών, που δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στις προοπτικές που διανοίχθηκαν το 1979. Όμως, μιας και –όπως δυστυχώς παραδοσιακά συμβαίνει στην χώρα μας– ούτε σ’ αυτήν την εκλογική αναμέτρηση φαίνεται, ως πολιτικό σύστημα και κοινωνία, να προσεγγίζουμε το μεγάλο, τουλάχιστον ας σταθούμε στο βασικό: να διασφαλίσουμε τη θέση μας στον πυρήνα της ευρωπαϊκής οικογένειας.


Σε κάθε περίπτωση, οι εκλογές της 25ης Ιανουαρίου φαίνεται να είναι από τις σημαντικότερες της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας. Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις διαφαίνεται να δημιουργείται ένα πολυκομματικό κοινοβουλευτικό τοπίο, το οποίο ελπίζουμε να μπορέσει να συν-εργαστεί παραγωγικά προς όφελος της πατρίδας και των πολιτών της, επιτυγχάνοντας την ουσιαστική αναβάθμισή της στον πυρήνα της ευρωπαϊκής οικογένειας. Ωστόσο, εξίσου σημαντικό στοιχείο, πέρα από τα κόμματα και τη δύναμη με την οποία θα εκπροσωπηθούν στην επόμενη Βουλή, είναι και η ποιότητα των εκπροσώπων τους. Συνεπώς, σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση, είναι κρίσιμο και αναγκαίο να βεβαιωθούμε, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, για την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα των εκπροσώπων που τιμούμε με το σταυρό μας, στον κομματικό σχηματισμό που επιλέγουμε.